Reflectie van mijn jaar in 2019 | bySarien

Dit jaar is een turbulent jaar geweest.
Het begon met werkloos raken, naar oververmoeid zijn om vervolgens een nieuwe baan te vinden en ons huis een thuis te maken met twee nieuwe familieleden.

Foto gemaakt door : Jeremy Bishop

Ik verloor mijn baan.
Zoals ik hierboven al aangaf werd ik werkloos.
Vanuit mijn werk als Floormanager bij Distrikt Norrebro in Den Bosch ben ik overgeplaatst naar the Sting Goes. Daar werd ik na een maand parttime (ik werkte de maand december helft van de week in mijn oude filiaal in Den Bosch en de andere helft in Goes) en twee weken fulltime in januari 2019 medegedeeld dat mijn contract niet verlengd zou worden.

Hierna kwam ik vanaf half februari in de WW.
Ik had recht op drie maanden WW-uitkering. Ondanks ik het als een hele stigma ervoer om gebruik te moeten maken van het UWV, kwam het ook goed uit.

Gedurende iets meer dan een jaar , vijf dagen per week, vroeg te moeten opstaan en om 7 uur de trein te hebben om vervolgens om 21/21.30 uur thuis te komen had mij opgebroken. Ik leefde om te werken in plaats te werken om te leven.
Ik ben over mijn eigen grenzen heen gegaan naast alle emoties die ik ervoer omdat mijn contract niet verlengd was. Ik had namelijk het grootste vertrouwen dat dit wel zou gebeuren.

Ik maakte gebruik van een WW-uitkering.
Voor de tweede keer in mijn leven ging ik gebruik maken van de WW-uitkering.
Dit keer was er minder schaamte dan in 2017.
In 2017 zat ik niet lekker in mijn vel en afhankelijk zijn van het UWV verbeterde dat niet.

Nu in 2019, besefte ik mij dat ik dit nodig had. Een nieuwe fase waarin we even qua inkomsten op onze tanden moesten bijten.
In de bijna 3 maanden dat ik werkloos ben geweest en gebruik heb kunnen maken van de WW-uitkering, kon ik meer rust vinden en goed uitzoeken wat ik nu echt met mijn leven zou willen.

Een nieuwe werkgever en een heel nieuw beroep.
In april heb ik gesolliciteerd bij twee verschillende banen en gelukkig mocht ik bij beiden op gesprek komen.
Uiteindelijk ben ik aan de slag gegaan via een uitzendbureau bij een zeer stabiele werkgever.

Deze werkgever biedt mij de kans op mijn eigen tempo te groeien.
In het begin zat ik vol angst wat het adder onder het gras zou zijn en wanneer ik de laan uit werd gestuurd. Mijn vertrouwen was ver te zoeken.

Nu naar een jaar daar te werken, kan ik garanderen dat het een fijne werkgever is, vol ontwikkelingsmogelijkheden.

We kregen twee kinderen.
Nou ja, kinderen..
Ze zijn niet menselijk. In juni gaf Yor mij het groene licht om naar het asiel te gaan om een kleine vriend/vriendin mee te nemen en een furever home te bieden.

Zoals hierboven aangegeven had Yor het over één, het werden er uiteindelijk twee.

Meer over onze kleine furry babies kan je later lezen. Tegen die tijd zal ik de link hier achter laten.

De rest van het jaar was het mentaal en financieel opkrabbelen. Ik ben blij met hoe we 2019 hebben afgesloten. Zeker na het begin.
Ik hoop dat het einde van 2020 weer beter zal zijn dan het begin van 2020.

Laat een reactie achter: